سبز پوشان اتاق عمل+دندانپزشکی

|+| نوشته شده توسط دکتر رضا مدهنی در بیست و یکم تیر 1385 و ساعت 1:19

سازمان پرستاران اتاق عمل

www.aorn.org

|+| نوشته شده توسط دکتر رضا مدهنی در بیست و یکم تیر 1385 و ساعت 0:49

بخیه جراحی

۲۰‬تير اولين پيشنهاد استفاده از زيپ براي بخيه جراحي ارايه شد

بيستم تير ماه برابر با ‪ ۱۱‬جولاي است. ‪ ۲۱‬سال پيش در چنين روزي دكتر “هارلان استون”، استفاده از زيپ ، براي بخيه جراحي را پيشنهاد كرد. اين جراح در ‪ ۲۸‬بيمار كه تصورمي‌كرد ممكن است به جراحي مجدد نياز پيدا كنند، زيپ به كاربرد.

زيپ‌ها براي مدت پنج تا ‪ ۱۴‬روز باقي مي‌ماندند و سپس توسط بخيه‌هاي دايمي و معمولي جايگزين مي‌شدند.

امروزه زيپ‌هاي جراحي به صورت پيشرفته‌تر در برخي از جراحي‌ها به كار برده مي‌شوند.

|+| نوشته شده توسط دکتر رضا مدهنی در نوزدهم تیر 1385 و ساعت 22:21

تقدیم به بازدیدکنندگان عزیز

|+| نوشته شده توسط دکتر رضا مدهنی در دوازدهم تیر 1385 و ساعت 15:33

اعتراض به بی عدالتی ها درحق پرستار و پرستاری

http://www.persianpetition.com/sign.aspx?id=ebb9e2a7-79cf-45ce-b6e0-c8bfd508a648

|+| نوشته شده توسط دکتر رضا مدهنی در نهم تیر 1385 و ساعت 22:50

در سوگ ریحانه رسول خدا

|+| نوشته شده توسط دکتر رضا مدهنی در هشتم تیر 1385 و ساعت 21:56

بخیه

بخيه‌ها

نخ بخيهٔ ايده‌آل بايد قابل انعطاف و محکم باشد، بايد به‌راحتى گره خورده، گره آن باز نشود. چنين نخى نبايد واکنش بافتى را برانگيزد يا کانون عفونت شود.

سيم‌هاى از جنس استيل ضد زنگ از نظر ايمونولوژيک خنثى بوده، براى مدت زيادى استحکام دارند. گره زدن آنها مشکل است و ممکن است لازم باشد بعد از جراحى به‌علت دردناک بودن خارج شوند. باکترى را روى خود جا نمى‌دهند و مى‌توان آنها را در صورت لزوم در زخم‌هاى در حال گرانولاسيون استفاده کرد. سطح آنها بدون ايجاد آبسه از بافت گرانولاسيون پوشيده مى‌شود.

سيلک يک پروتئين حيوانى است ولى در بافت‌هاى انسانى نسبتاً واکنشى ايجاد نمى‌کنند. به‌علت سادگى کار کردن با آن، زياد استفاده مى‌شود. با گذشت زمان طولانى استحکام خود را از دست مى‌دهد و براى بخيه‌زدن شريان‌ها در گرافت‌هاى پلاستيک يا جايگزين کردن دريچه‌هاى مصنوعى قلب مناسب نمى‌باشد. نخ‌هاى ابريشمى چند رشته‌اى بوده، محيط رشد مناسبى براى باکترى‌ها مى‌باشند. گاهى بخيه ابريشمى کانون آبسه‌هاى کوچکى مى‌شوند که از پوست عبور کرده، سينوس‌هاى کوچکى ايجاد مى‌کنند که بهبود نمى‌يابند، مگر بخيه خارج شود.

کاتگوت (ساخته شده از زير مخاط رودهٔ گاو) قابل جذب مى‌باشد ولى زمان جذب آن بسيار معتبر است. اين نخ واکنش التهابى قابل توجهى را برمى‌انگيزد و مى‌تواند ايجاد عفونت کند، هم‌چنين به‌سرعت و به‌صورت غيرقابل پيش‌بيني، در روده و زخم‌هاى عفونى که داراى محيط اسيدى و هيدروليز آنزيمى مى‌باشند، استحکام خود را از دست مى‌دهد. اخيراً مورد استفاده کمى براى کاتگوت وجود دارد.

بخيه‌هاى غيرقابل جذب صناعى عموماً از نظر ايمونولوژيک خنثى مى‌باشند، نسبت به سيم مدت بيشترى استحکام خود را حفظ مى‌کنند، در هر حال کارکردن با آنها مانند سيلک آسان نيست و بايد حداقل ۴ بار گره زده شوند که نتيجهٔ آن ورود بيشتر اجسام خارجى مى‌باشد. بخيه‌هاى پلاستيک چند رشته‌اى همانند سيلک تمايل به عفونى شدن و سرباز کردن به پوست دارند. نخ پلاستيک تک‌رشته‌اي، مانند سيم فلزى باکترى‌ها را در خود جاى نمى‌دهد ولى گره زدن آن مشکل است. در جراحى‌هاى قلب و عروق، به‌علت غيرقابل جذب بودن بخيه‌هاى پلاستيکي، از آنها استفاده مى‌شود. آناستوموزهائى که بر گرافت‌هاى عروقى مصنوعى انجام مى‌شوند، مطلقاض به استحکام بخيه‌ها وابسته مى‌باشند؛ بنابراين استفاده از بخيه‌هاى قابل جذب مى‌تواند باعث ايجاد آنوريسم شود.

نخ‌هاى قابل جذب صناعى محکم بوده، کاهش قدرت کششى آنها قابل پيش‌بينى است. اين نخ‌ها واکنش التهابى ناچيزى ايجاد مى‌‌کنند و مى‌توانند در جراحى‌هاى دستگاه گوارش، اورولوژى و زنان بسيار مفيد واقع شوند. در مقايسه با کاتگوت، پلى‌گليکوليک اسيد و پلى‌گلاکتين در آناستوموزهاى گوارشي، براى مدت طولانى‌ترى قدرت کششى خود را حفظ مى‌کنند.

چسب‌ها براى بستن زخم‌هاى تميز يا آلوده انتخابى هستند، و به‌علت ارتباط ندادن سطح پوست به فضاى مردهٔ زخم و درنتيجه ممانعت از ورود اجسام خارجي، احتمال عفونت را به حداقل مى‌رسانند. نمى‌توان از چسب در زخم‌هاى در حال خونريزى يا داراى سطوح ناصاف (مانند زخم‌هاى پريتوئن) استفاده کرد.

منگنه‌ها (staples)، چه مورد استفاده داخلى داشته باشند، چه براى بستن پوست به‌کار روند، غالباً از جنس آلياژ استيل - تانتالوم مى‌باشند که واکنش بافتى کمى را برمى‌انگيزند.

|+| نوشته شده توسط دکتر رضا مدهنی در هشتم تیر 1385 و ساعت 13:42

روشهای کنترل عفونت در اتاق عمل


		روش‌ها و مواد مخصوص ضدٌ عفونى در جلوگيرى از عفونت زخم

استریلیزاسیون

ضدٌ عفونی کردن پوست

کنترل محیط بیمارستان


		استريليزاسيون


		اتوکلاو

بخار اشباع در فشار ۷۵۰mmHg با دماى ۱۲۰ درجه سانتى‌گراد تمام باکترى‌هاى وژتاتيو و اکثر اسپورهاى خشک مقاوم را در ۱۳ دقيقه نابود مى‌کند.


		گرماى خشک

موادى که در اثر گرماى مرطوب خراب مى‌شوند يا نگهدارى آنها به‌صورت خشک راحت‌تر است به‌مدت يک ساعت در معرض گرماى خشک مداوم ۱۷۰ درجه سانتى‌گراد قرار مى‌گيرند.


		استريليزاسيون به‌وسيلهٔ گاز

بهترين روش استريليزاسيون مواد حساس به گرما، از قبيل وسايل تلسکوپي، کالاهاى پلاستيکى يا لاستيکي، وسايل تيز و ظريف و اشياء متفاوتى مانند سيم‌هاى برق و آمپول‌هاى مهر و موم شده، استفاده از اتيلن اکسيد مى‌باشد.

با به‌کار بردن %۲ اتيلن اکسيد و %۸۸ دى‌کلروديفلورومتان (فرئون ۱۲) در دماى ۵۵ درجه سانتى‌گراد و فشار ۴۱۰mmHg (۸psi بالاتر فشار جو)، زمان لازم براى استريليزاسيون در يک اتوکلاو گازى يک و سه‌چهارم ساعت مى‌باشد. بعد از استريليزه کردن، زمان‌هاى متفاوتى براى جدا کردن گاز از مادهٔ استريل شده مورد نياز است. از اشياء جامد يا شيشه‌اى مانند چاقوها، دريل‌ها و دماسنج‌ها مى‌تواند بلافاصله بعد از استريليزاسيون استفاده نمود. وسايل داراى عدسى و بسته‌هائى که در آنها پارچه، کاغذ، پلاستيک وجود دارد و ساير اشياء منفذدار، قبل از استفاده بايد به‌مدت ۴۸-۲۴ ساعت در قفسه‌اى در معرض هوا قرار بگيرند. ممکن است لازم باشد انواع خاصى از مواد يا وسايل پيچيده مانند ضربان‌ساز، قلبي، ۷ روز قبل از استفاده در معرض هوا باشند.


		ضدٌ عفونى کردن پوست


		روش معمول شستشوى دست‌ها

روش معمول شستشوى دست‌ها، اگر از برس استفاده شود، در مرحله‌ٔ اول ۵ دقيقه کفايت مى‌کند. مؤثرترين مواد براى اين کار محلول‌هاى حاوى کلرهگزيدين يا يدوفورها مى‌باشند.


		آماده‌سازى محيط عمل

براى عمل جراحى الکتيو مناطقى که معمولاً باکترى‌هاى زيادى در خود جاى مى‌دهند (مانند دست‌ها و پاها) يا جاهائى که ممکن است در صورت استفاده از ضدٌ عفونى‌کننده‌هاى قوى آزرده شوند، بهتر است قبل از عمل جراحى چندبار گلوکونات کلروهگزيدين (Hibiclens) استفاده شود.

ثابت شده که در صورت تراشيدن موهاى موضع عمل، شب قبل يا چند ساعت قبل از جراحي، فلورباکتريائى پوست افزايش مى‌يابد. بنابراين، اين کار بايد بلافاصله قبل از جراحى و ترجيحاً در مکانى نزديک محل آماده‌سازى صورت گيرد.


		در اتاق عمل

امروزه قبل از عمل پوست را به‌مدت ۱ دقيقه با الکل %۷۰ يا محلول %۲ يد در الکل شستشو داده روى آن يک چسب زخم از جنس پلى‌استر مى‌گذارند که نتيجه بهترى داشته است. يد به‌ندرت در اين غلظت‌ها باعث واکنش پوستى مى‌شود. بايد از ريختن يد در خارج از موضع عمل خوددارى کرد. اين ماده را در پرينه، اعضاء تناسلي، صورت، پوست آزرده يا ظريف (مثلاً در بچه‌هاى کوچک) نبايد به‌کار برد. هم‌چنين هنگامى که بيمار سابقه حساسيت به يد دارد، مصرف آن کنترانديکه است. براى چنين افرادى مى‌توان از محلول %۸۰ ايزوپروپيل يا محلول %۷۰ اتيل الکل استفاده کرد.

در مورد نواحى حساس (پرينه، اطراف چشم و غيره) از يدوفور، کلروهگزيدين يا محلول آبى ۱۰۰۰/۱ بنزالکونيوم استفاده مى‌شود.


		کنترل محيط بيمارستان

آلودگى متقابل با استافيلوکوک اورئوس هموليتيک کواگولاز مثبت و ساير ارگانيسم‌ها در محيط بيمارستان، مشکلى است که همواره وجود دارد. گونه‌هاى اندميک بيمارستان معمولاً به‌دليل استفاده گسترده از داروهاى آنتى‌مکيروبيال، به بسيارى از آنها مقاوم مى‌باشند.

گرچه شايع‌ترين عامل عفونت‌هاى بيمارستانى کوکسى‌ها مى‌باشند، رفته رفته به ميزان شيوع عفونت‌ با باکترى‌هاى گرم منفى روده (به‌خصوص کلى فرمها و پروتئوس و سودومونا آئروژينوزا) افزوده مى‌شود.

|+| نوشته شده توسط دکتر رضا مدهنی در هشتم تیر 1385 و ساعت 13:4

خطرات داروهای بیهوشی برای کار کنان اتاق عمل


	پنج شنبه ۸ تير ۱۳۸۵ - ۴۵ : ۳۶ : ۱۲


		خطرات قرار گرفتن کارکنان اتاق عمل در معرض داروهاى بيهوشى

اثرات بالقوه اين داروها عبارتند از: موتاژنيسيته، تراتوژنيسيته، و کارسينوژنيسيته. در هر حال رابطهٔ واضح علل و معلولى بين اين داروها و عوارض ذکرشده وجود ندارد. شيوع سقط خود به‌خود در خانم‌هائى که در اتاق عمل کار مى‌کنند، ۲-۵/۱ برابر ميزان طبيعى مى‌باشد ولى معلوم نيست که اين مسئلهٔ در اثر استنشاق غلظت‌هاى کم مواد بيهوش‌کننده ايجاد مى‌شود يا در اثر ساير جنبه‌هاى شغلى آنان.

|+| نوشته شده توسط دکتر رضا مدهنی در هشتم تیر 1385 و ساعت 12:47

کنترل عفونت در اتاق عمل


	پنج شنبه ۸ تير ۱۳۸۵ - ۱۳ : ۱۶ : ۱۲


		عفونت‌هاى بيمارستانى و کنترل عفونت

اقدامات جداسازی (احتیاط‌های کلی)

پروفیلاکسی آنتی‌بیوتیکی در عفونت‌های جراحی

منبع عفونت


		اقدامات جداسازى (احتياط‌هاى کلى)

اخيراً - تا حدى در پاسخ به اپيدمى AIDS - يک نوع کلى‌تر از جداسازى که ”احتياط‌هاى کلي“ ناميده مى‌شود، پايه‌گذارى شده است. در اين سيستم هر عملى که شامل برقرارى ارتباط با هر بيمارى مى‌باشد - به‌خصوص در مواردى‌که با خون ادرار، مدفوع يا بزاق ارتباط دارد - توسط کارکنان بيمارستان انجام مى‌شود بايد از دستکش يا ساير وسايل محافظتى استفاده مى‌شود. در اين سيستم اهميت شستن دست‌ها به قوت خود باقى است.


		پروفيلاکسى آنتى‌بيوتيکى در عفونت‌هاى جراحى

آنتى‌بيوتيک‌هائى که براى پيشگيرى مصرف مى‌شوند، نبايد شديداً توکسيک يا جزو ”آنتى‌بيوتيک‌هاى خلط‌ اول“ براى درمان عفونت استقرار يافته باشند. به‌علت احتمال ايجاد سريع مقاومت در برابر آنتى‌بيوتيک، احتمال دارد که داروهائى که به‌طور شايع براى پروفيلاکسى به‌کار مى‌روند. در درمان بعدى اثرى نداشته باشند.

آنتى‌بيوتيک‌هاى پروفيلاکتيک بايد برعليه ارگانيسم‌هائى انتخاب شوند که در عمل جراحى مورد نظر، بيشترين احتمال برخورد با آنها وجود دارد. براى اعمال جراحى تميزى که طى آنها پروتز يا اجسام خارجى ديگر کاشته خواهند شد، بايد آنتى‌بيوتيک‌هائى انتخاب شوند که بر باکترى‌هائى که در آن بيمارستان خاص مشکل‌ساز هستند، تأثير داشته باشند (اغلب موارد استافيلوکوک‌ها).

آنتى‌بيوتيک‌هائى که زودتر از ۲ ساعت قبل از جراحى تجويز مى‌شوند هدر مى‌روند مگر در ناحيهٔ عمل جراحى يک عفونت قديمى وجود داشته باشد.

به‌طور معمول بايد تجويز آنتى‌بيوتيک پروفيلاکتيک چند ساعت پس از جراحى متوقف شود.


		منبع عفونت


		گروه جراحى

اکثر عفونت‌هاى بيمارستانى از طريق تماس انسانى انتقال مى‌يابند. هر اشکال در تکنيک جراحى که توسط هريک از اعضاء گروه جراحى مشاهده شود، بايد سريعاً اصلاح گردد. اعضاء گروه در صورت ابتلاء به عفونت‌هاى جلدى يا دستگاه تنفس فوقاني، يا عفونت‌هاى ويروسى که عطسه يا سرفه ايجاد مى‌کنند، مجاز به انجام جراحى نمى‌باشند.

لباس‌هاى شسته شده فقط بايد در اتاق عمل پوشيده شوند، نه در ساير نقاط بيمارستان. بايد بعد از هرگونه تماس با بيماران دچار عفونت، دست‌ها به دقت شسته شوند. در آماده‌سازى قبل از عمل، اگر جراح در مدت يک هفته گذشته دست‌ها را براى جراحى شستشو نداده باشد، بايد به مدت ۱۰-۵ دقيقه دست‌ها با هر مادهٔ تائيد شده شسته شوند.


		اتاق عمل

بسيارى از قسمت‌هاى اتاق عمل استريل مى‌باشند، اما محيط عمل چنين نيست - فقط تا حدى استريل است که امکان‌پذير مى‌باشد. تلاش‌هائى که براى رساندن سطح استريليته به بيش از استانداردهاى طبيعي، صورت گرفته‌اند، ميزان عفونت زخم را کاهش نداده‌اند. اين مطلب نشان مى‌دهد که باکترى‌ها در خود بيمار نيز وجود دارند و متغيرهاى ايمنى نيز عوامل تعيين‌کنندهٔ مهمى در عفونت مى‌باشند که تلاش بيشتر براى رسيدن به استريليته، آنها را تحت‌تأثير قرار نمى‌دهد.

تنها روش استريليزه کردن وسايل جراحى و دستگاه‌ها، که کاملاً قابل اعتماد مى‌باشد، استفاده از بخار آب تحت فشار (اتوکلاو)، گرماى خشک، و گاز اتيلن اکسيد است.


		بيمار

معمولاً مهم‌ترين منبع عفونت خود بيمار است.

هر زمان که ممکن باشد، بايد عفونت موجود، قبل از جراحى درمان شود. بايد ترشحات بيمارانى که داراى عفونت مجارى تنفسى مى‌باشند، کشت داده شده، درمان مناسب آنها آغاز شود. بايد از مجارى ادرار کشت تهيه شود و قبل از واردکردن وسايل به داخل آنها، آنتى‌بيوتيک اختصاصى براى عفونت اين مجارى تجويز گردد.

تراشيدن موهاى موضع جراحي، چند ساعت قبل از ايجاد برش در ناحيه، ميزان عفونت زخم را ۵۰% افزايش داده، نبايد انجام شود.

پوستى که در محدودهٔ محل جراحى قرار دارد، بايد توسط آنتى‌سپتيک‌ها تميز شود.

|+| نوشته شده توسط دکتر رضا مدهنی در هشتم تیر 1385 و ساعت 12:38