سبز پوشان اتاق عمل+دندانپزشکی

بخیه

نخ بخيهٔ ايده‌آل بايد قابل انعطاف و محکم باشد، بايد به‌راحتى گره خورده، گره آن باز نشود. چنين نخى نبايد واکنش بافتى را برانگيزد يا کانون عفونت شود.

سيم‌هاى از جنس استيل ضد زنگ از نظر ايمونولوژيک خنثى بوده، براى مدت زيادى استحکام دارند. گره زدن آنها مشکل است و ممکن است لازم باشد بعد از جراحى به‌علت دردناک بودن خارج شوند. باکترى را روى خود جا نمى‌دهند و مى‌توان آنها را در صورت لزوم در زخم‌هاى در حال گرانولاسيون استفاده کرد. سطح آنها بدون ايجاد آبسه از بافت گرانولاسيون پوشيده مى‌شود.

سيلک يک پروتئين حيوانى است ولى در بافت‌هاى انسانى نسبتاً واکنشى ايجاد نمى‌کنند. به‌علت سادگى کار کردن با آن، زياد استفاده مى‌شود. با گذشت زمان طولانى استحکام خود را از دست مى‌دهد و براى بخيه‌زدن شريان‌ها در گرافت‌هاى پلاستيک يا جايگزين کردن دريچه‌هاى مصنوعى قلب مناسب نمى‌باشد. نخ‌هاى ابريشمى چند رشته‌اى بوده، محيط رشد مناسبى براى باکترى‌ها مى‌باشند. گاهى بخيه ابريشمى کانون آبسه‌هاى کوچکى مى‌شوند که از پوست عبور کرده، سينوس‌هاى کوچکى ايجاد مى‌کنند که بهبود نمى‌يابند، مگر بخيه خارج شود.

کاتگوت (ساخته شده از زير مخاط رودهٔ گاو) قابل جذب مى‌باشد ولى زمان جذب آن بسيار معتبر است. اين نخ واکنش التهابى قابل توجهى را برمى‌انگيزد و مى‌تواند ايجاد عفونت کند، هم‌چنين به‌سرعت و به‌صورت غيرقابل پيش‌بيني، در روده و زخم‌هاى عفونى که داراى محيط اسيدى و هيدروليز آنزيمى مى‌باشند، استحکام خود را از دست مى‌دهد. اخيراً مورد استفاده کمى براى کاتگوت وجود دارد.

بخيه‌هاى غيرقابل جذب صناعى عموماً از نظر ايمونولوژيک خنثى مى‌باشند، نسبت به سيم مدت بيشترى استحکام خود را حفظ مى‌کنند، در هر حال کارکردن با آنها مانند سيلک آسان نيست و بايد حداقل ۴ بار گره زده شوند که نتيجهٔ آن ورود بيشتر اجسام خارجى مى‌باشد. بخيه‌هاى پلاستيک چند رشته‌اى همانند سيلک تمايل به عفونى شدن و سرباز کردن به پوست دارند. نخ پلاستيک تک‌رشته‌اي، مانند سيم فلزى باکترى‌ها را در خود جاى نمى‌دهد ولى گره زدن آن مشکل است. در جراحى‌هاى قلب و عروق، به‌علت غيرقابل جذب بودن بخيه‌هاى پلاستيکي، از آنها استفاده مى‌شود. آناستوموزهائى که بر گرافت‌هاى عروقى مصنوعى انجام مى‌شوند، مطلقاض به استحکام بخيه‌ها وابسته مى‌باشند؛ بنابراين استفاده از بخيه‌هاى قابل جذب مى‌تواند باعث ايجاد آنوريسم شود.

نخ‌هاى قابل جذب صناعى محکم بوده، کاهش قدرت کششى آنها قابل پيش‌بينى است. اين نخ‌ها واکنش التهابى ناچيزى ايجاد مى‌‌کنند و مى‌توانند در جراحى‌هاى دستگاه گوارش، اورولوژى و زنان بسيار مفيد واقع شوند. در مقايسه با کاتگوت، پلى‌گليکوليک اسيد و پلى‌گلاکتين در آناستوموزهاى گوارشي، براى مدت طولانى‌ترى قدرت کششى خود را حفظ مى‌کنند.

چسب‌ها براى بستن زخم‌هاى تميز يا آلوده انتخابى هستند، و به‌علت ارتباط ندادن سطح پوست به فضاى مردهٔ زخم و درنتيجه ممانعت از ورود اجسام خارجي، احتمال عفونت را به حداقل مى‌رسانند. نمى‌توان از چسب در زخم‌هاى در حال خونريزى يا داراى سطوح ناصاف (مانند زخم‌هاى پريتوئن) استفاده کرد.

منگنه‌ها (staples)، چه مورد استفاده داخلى داشته باشند، چه براى بستن پوست به‌کار روند، غالباً از جنس آلياژ استيل - تانتالوم مى‌باشند که واکنش بافتى کمى را برمى‌انگيزند.

|+| نوشته شده توسط دکتر رضا مدهنی در هشتم تیر 1385 و ساعت 13:42